De Boottocht in de Biesbosch

Wat is het dankbaar om mensen een onvergetelijke dag te mogen bezorgen!

Vrijdag 20 september 2013:De bewoners van de woongroep in Dordrecht van Philadelphia staan gespannen te wachten in het ontmoetingscentrum van De Biesbosch in Drimmelen. Allemaal met een prachtige witte roos in hun hand vergezeld met foto en naam van zichzelf. Dit maakt dat we de bewoners makkelijk bij naam kunnen aanspreken en al snel begint het gesprek over 'dé boottocht' die we die middag gaan maken. We maken grapjes met elkaar over of ze hun zwemdiploma wel hebben en het ijs is snel gebroken.

Veronica, Karin en ikzelf begeleiden de bewoners naar de Zilvermeeuw. De boot waarmee we een rondvaart gaan beleven door De Biesbosch onder het genot van een uitgebreide lunch. Terwijl ik de rolstoel van Bruce duw met Mientje ingehaakt aan mijn linker arm, besef ik dat in hun beleving we een wereldreis gaan maken. Ze vinden het spannend, maar o zo leuk! We installeren ons op de boot aan 4 lange tafels en de motoren worden gestart. We zijn los. In alle opzichten! Er wordt rijkelijk gegeten van de lunch. We helpen de mensen met opscheppen, ondersteunen ze met lopen, begeleiden ze naar het voor- en achterdek om van de omgeving te kunnen genieten en voorzien ze van heel veel aandacht. Aad is naast me komen te zitten. Hij komt me vertellen dat hij er allemaal niks van begrijpt. Hoe is het mogelijk dat CLB hun deze dag aanbiedt en alles betaalt. Op TV ziet hij dat Nederland in een crisis verkeert en dat er alleen maar bezuinigd moet worden. Ik leg hem uit dat wij heel hard werken om hun deze dag te kunnen aanbieden. Dat het een cadeautje is van CLB. Aad vertelt mij dat hij het nog steeds niet snapt. Ik besluit Aad te vertellen dat ik dat begrijp, waarop hij mij zegt dat hij het fijn vindt dat ik het begrijp, maar hij nog steeds niet.....:-).

De middag is compleet wanneer Aad zijn trekharmonica tevoorschijn tovert en samen met een leidster de gezelligste hollandse hits ten gehore brengt. Aad blijkt enorm muzikaal en binnen een mum van tijd zitten de overige gasten op de boot ingehaakt mee te zingen. Wat een sfeer!

Als dank wordt ons een foto aangeboden van de bewonersgroep. Deze heb ik in mijn werkkamer staan om dagelijks terug te denken aan de oprechtheid en puurheid van het gezelschap. Met de mooie rozen in mijn hand, rijd ik moe, voldaan en wederom onder de indruk naar huis.

Wat is het toch fijn om hieraan te mogen bijdragen!

Groetjes,
Jessie

contact