Efteling-Severinus 10 juni 2011

Verslag Efteling 10 juni met bewoners Severinus

Wij zijn met de CLB foundation naar de Efteling geweest met bewoners van Severinus. We hadden afgesproken bij de ingang van de Efteling. Als eerste hebben we koffie met gebak genuttigd. Er was een heel programma gemaakt wat we die dag gingen doen. Als eerste was de bedoeling om naar het sprookjesbos te gaan, maar al snel werd duidelijk dat het toch meer om de snellere dingen te doen was. We zijn echt in diverse attracties geweest, dit mede dankzij het feit dat het die dag niet erg druk was. De wachttijden waren erg kort of max een half uur. Dit half uur was bij Joris en de Draak. Deze nieuwe attractie was ook zeker het wachten waard. Iedereen vond het geweldig. Alleen Veronica gaat er voorlopig niet meer in. We hebben tussen de middag gezellig in de zon met zijn allen frietjes gegeten. De bewoners van Severinus hebben we een hele mooie dag kunnen aanbieden namens de Foundation. Ik geloof ook dat iedereen genoten heeft, ik wel in ieder geval. Ook aan een dag als deze komt een einde. Rond een uur of 16.30 was het afgelopen en hebben we afscheid van elkaar genomen. Eenmaal op weg naar huis, begon het erg hard te regenen. We hebben deze dag echt geluk gehad met het weer, zo’n mooie dag was door het weerbericht niet afgegeven. Ik vind wat we doen met de CLB Foundation echt een goed en leuk initiatief door en voor mensen, zoals voor bijvoorbeeld deze bewoners van Severinus. Bedankt allemaal voor deze gezellige dag.

 

 

Groeten Marc-paul Eerden

(Project-technicus CLB)

 

De CLB Foundation dag op 10 juni 2011, CLB met Severinus naar De Efteling

Na de nodige voorbereidingen door was het op 10 juni eindelijk zover. Met een club van ongeveer 19 personen zijn we richting De Efteling gegaan.

Half 11 de afspraak bij de hoofdentree, het was goed weer, iedereen op tijd en vol van gezonde spanning wat deze dag allemaal zou gaan brengen. We hadden  tassen vol met snoep, koek en drinken, die niet te tillen waren bij ons. Ik zag de “bui” al hangen en zag me de hele dag al lopen met die zware tassen. Direct keuzes gemaakt, of alles opeten en drinken voordat we naar binnen gaan of de “last” verdelen onder de aanwezigen. Maar gelukkig had de aanwezige begeleiding van Severinus vaker met dit bijltje gehakt en we hebben uiteindelijk alle spullen, in tassen, aan de rolstoelen gehangen.

Daar gingen we dan. Ik met de verwachting dat we de hele dag in het sprookjesbos zouden rondlopen, elk sprookje zou moeten uitleggen. Maar……halleluja, niks sprookjesbos, niks roodkapje of vrouw holle, ze wilde naar de Bobbaan, Python, Vogelrock en nog een paar attracties waar ik het bestaan niet eens van afwist.

De “toon” was dus gezet, het zou een dag worden waarbij we allemaal rekening zouden moeten gaan houden met hetgeen we zouden eten en drinken.

Voordat we naar de eerste attractie gingen hebben we van de CLB Foundation koffie met gebak gekregen en dat was voorlopig het laatste rustmoment.

Vaak liep ik achter de rolstoel van Wil, een beer van een vent, ik schat hem ruim boven de 100KG en daar kwam ik achter toen we naar het spookslot gingen. Je staat er niet bij stil dat daar alles schuin loopt en voor mijn gevoel op dat moment, alleen maar schuin omhoog. Het was leuk om te horen dat hij steeds zei dat het achter het glas gebeurde, niets aan de hand dus. Dan denk je dat je er bent maar alles wat je naar boven bent gegaan met Wil en de rolstoel, moet je ook weer naar beneden. Er was bijna geen houden aan.

Vogelrock, Carnaval, Mister Cannibal, Bobbaan, Fata Morgana en Droomvlucht, noem het maar op, het was zo rustig in het park dat we alles hebben kunnen meemaken.

Lunchtijd….de friet met frikadellen. 3 Tafels buiten aan elkaar geschoven en eten maar. Mooi om te zien al die mannen. 1 Aanwezige onder ons zonder frikadel. Nog wat gedronken en weer verder.

Kwamen we aan bij Joris en de Draak. Nieuwe achtbaan en zag er fantastisch uit. Wil wilde graag in de achtbaan dus ik dacht toen dan ga ik met hem mee. Even in de rij gestaan en toen het laatste stukje de toegang gekregen voor de rolstoelers. Wil gaat zitten, ik ernaast, beugel gaat dicht en we zijn er klaar voor.

Even iets over Wil voordat ik verder ga. Wil zegt niet veel, mompelt wat, toont weinig emotie maar je merkt wel dat hij het geweldig vindt. Als je vraagt hoe het gaat krijg je een kort antwoord……..”goed”, zonder dat je zijn mond ziet bewegen.

We waren er dus klaar voor, beugel was dicht en ik vraag aan Wil of hij goed zit en hoe het gaat. Antwoord was zoals verwacht…….”ja en “goed”. Het ding begint naar buiten te rollen, helling naar boven en je weet wat er gebeurd als je boven bent……dan ga je naar beneden met een rotvaart.

Ik nog kijken naar Wil, alles rustig en hij kijkt wat om zich heen. Op het hoogste punt aangekomen gebeurde er iets wat ik nooit meer zal vergeten. We gaan naar beneden, Wil doet zijn mond open, begint te schreeuwen van opwinding, te gillen van de kriebels in zijn buik en de onverwachte bewegingen van het karretje. De hele rit heeft dit geduurd en hij heeft volgens mij maar een paar keer adem gehaald, hij vond het fantastisch. Karretje stopt en het was ook direct over bij hem. Ik vraag hoe het gaat en krijg een mompelend antwoord…….”goed”. Dat is Wil.

Daarna naar de Python waar ik een beurtje heb overgeslagen maar waar Wil wel in wilde. Ik heb hem toen ook de hele tijd horen schreeuwen tijdens zijn ritje in de Python. Mooi om te horen dat ook dit een succes was voor hem.

Nog wat kleinere attracties voor degene die niet in de Python wilde en toen zijn we langzaam naar de uitgang gelopen. Het was alweer 16.30 uur geworden. Iedereen heeft afscheid van elkaar genomen ik je zag aan iedereen dat het een geslaagde dag was en zeker voor herhaling vatbaar.

Het is een dag geweest vol met indrukken, natuurlijk indrukken van de Efteling maar vooral van de mensen van Severinus.

CLB Foundation bedankt voor jullie bijdrage.

Groeten Wilfred

 

contact